Weerom een leuk verhaal, doospekt met heel veel boekennieuws en dat is natuurlijk voor mij een dikke plus. Ik vond het vooral heel fel opvallen dat er veel minder drukfouten en spraakkundige errors inzaten dan in het eerste boek. Soms valt de herhaling een beetje te veel op, zoals in 3 pagina's dat elke vrouw een hoge knot draagt ! ik denk dat dat inhoudelijk toch even kan aangepast worden. Ook het verhaal van de koffiemachine, die me een leuke link tussen Kieran en Mercy lijkt, kan beter benut worden. Het verhaal is volledig losstaand te lezen, dus je moet niet de volledige serie lezen om te kunnen volgen. In deze tijd van overvloed aan series is dit zeker een vet pluspunt.Als je de twee verhalen na elkaar leest, mis je wel een beetje het vervolgverhaal van haar eigen schrijfperikelen. Als ik de tijdlijn duidelijk heb, is haar boek in deel 1 drie kwart af en toch staat ze in boek twee zeker zover niet. Als het hier om een nieuw boek draait, vind ik ook dit gegeven niet duidelijk verwerkt. En ook het verhaal rond de huisjes, waarbij Kieran normaal ook zou verhuizen naar dezelfde wijk, is een beetje een verkoren gegeven. Misschien krijg ik meer antwoorden hierop in deel drie.Het onderzoek naar de moorden i in dit verhaal wel veel boeiender en onderbouwd dan in deel 1. Dus samengevat vond ik dit boek toch serieus sterker dan deel 1. We zijn op goede weg.

Dit boek vond ik vooral zeer ontspannend en fijn om iets anders te lezen. Eigenlijk worden hierin alle stereotypen ontkracht.

Het verhaal op zich vind ik leuk gevonden, de personages zijn redelijk origineel, maar aan het geheel ontbreekt iets voor mij. Het plot vervalt vaak in dezelfde situaties, waardoor het niet helemaal op gang lijkt te komen. Van het hoofdpersonage kan ik mij moeilijk een beeld vormen, ook al probeer ik dat steeds te doen. De ene keer komt ze detective over, daarna als onbehouwen moeial, maar ze laat door het hele boek een sfeer van achterdocht achter en niet persé van integratie, zoals ze toch probeert over te komen. Het is daarom een moeilijk te peilen iemand en dat maakt dat er een sfeer van "ik weet het zo niet" blijft hangen over dit verhaal. Bovendien zijn de taalfouten, drukfouten het boeltje dat de zinsbouw moet voorstellen niet altijd aangenaam. Ik zou veel uitgeverijen aanraden daar wat meer na te kijken bij een vertaling.

Vrijwel onmiddellijk bij het lezen van dit boek, vond ik mezelf rustiger worden. Je werd erin gezogen en de 2 verhaallijnen die erin voorkwamen omarmden me onmiddellijk. Enerzijds is het de zoektocht van de jongere generatie naar eigen doelen tegenover de overlevering van de generaties voor zich. Anderzijds is het de kracht van oude en nieuwe vriendschap die een persoonlijkheid sterker maakt.

Deze is weer zo'n vis noch vlees. Hij begint heel mooi en zacht, een hartverwarmend verhaal, met een mooie boodschap. Maar dan wordt het te langdradig. Dan blijft alles een beetje doorkabbelen, om uiteindelijk de laatste 100 pagina's weer een beetje verhaal te geven. Een echt kerstboek vind ik dit ook niet. Ik onthoud vooral het feit dat je je dromen nooit volledig moet wegstoppen, maar steeds proberen na te jagen. En vooral dat boeken belangrijk zijn en blijven en elke vorm van leesgelegenheid moet benut worden. Niet slecht om een nieuw jaar mee te beginnen.

Weer eentje om snel te vergeten. Zo jammer dat ook dit hipe boek er eentje is dat totaal niet boeiend is volgens mij. De zoveelste marketing-event manager die ontslagen wordt omdat haar vriendje haar bedroog en met haar ideeën ging lopen. Ze keert terug naar haar roots en alles valt in de plooi. Nee  het hoeft niet. Ik kon mijn aandacht niet bijhouden met meer dan 4 pagina's en ben uiteindelijk aan 130 gestopt. Ik ben zeker geen opgever, maar dit was hem niet. De flap sprak met toch aan met zijn prachtige kleuren, echt uitnodigend, maar niet voor mij. Zo jammer. Ik denk dat het herfstgebeuren, de kleuren en de kaneelkoeken nu wel hun uitwerking hebben gehad op iedereen, en het is echt niet dat ik seizoens gebonden lees, maar uitmelken kan maar tot op bepaalde hoogte. Niet dus. Op naar een vervolg van een bekende schrijfster, om mij beter te voelen naar het eind van 2025 toe.

Wat een zalig boek ! Ik ben erin gedoken en voor ik het wist zat ik al 100 pagina's verder. Het is supervlot geschreven, grappig, maar zet op sommige momenten ook aan tot nadenken over bepaalde onderwerpen in het leven. Natuurlijk is kerst daarvoor een ideale gelegenheid, maar het verhaal komt zo warm en herkenbaar over, dat je gewoon wil verder lezen. Bovendien is het zeer afwisselend, geen overvloed aan personages en de karaktertrekken zijn zeer goed beschreven. Zoals bij een gewoon feelgood verhaal komt de kloof van rijk en arm wel naar voren, maar ik vind het subtiel als element, waardoor de personages niet klef of stereotyp worden neergezet. Algemeen samengevat maakt het een heel fijne indruk, dus boek een van deze schrijfster wordt bijgeschreven op mijn tbr en ik kijk al uit naar volgende kerst.

Dit is een heel fijn tussendoortje tijdens de kerstperiode. Het is geschreven door verschillende feelgood schrijfsters, maar daar valt in het geheel totaal niets van op. Het is een vloeiend grappig en chaotisch verhaal met veel actie en soms wel herkenbare situaties. Je moet natuurlijk rekening houden met het feit dat het een kort verhaal is, dus alles moet in sneltempo verlopen, maar uiteindelijk valt dat niet echt op en is er genoeg spanning opgebouwd, alsook afwisseling in de verschillende acties. Het aantal personages dat een beetje in de verf wordt gezet is gelukkig ook beperkt gebleven. Ik zou dus samenvatten dat het een welgekome afwisseling is in deze sfeervolle tijden.

Ik had hier zoveel meer van verwacht ! Maar het geheel is onsamenhangend, absoluut niet duidelijk en je kan onmogelijk oplossingen combineren om tot een ontmaskering te komen. Bovendien kwamen er veel veel veel te veel personages in voor, dat je op pagina 60 al helemaal niet meer weet wat er nu eigenlijk de bedoeling was en wat er gaande was, dus nee, not my cup of thee.

Een heel fijn kerstverhaal, voor sommigen waarschijnlijk wat melig, maar in deze harde tijden van onbegrip tegenover elkaar vind ik dit een zeer aangename afwisseling. Het geeft een idee over de goedheid die in elk mens zou moeten schuilen en dan is kerst natuurlijk de uitgelezen mogelijkheid om dat nog eens op ons bordje te droppen.

Goh, hier is veel over te vertellen, maar of het allemaal positief is is een ander verhaal. Het plot op zich heeft naar mijn mening niks met kerst te maken en qua titel vind ik het ook niet echt matchen. Is het een sprookje ? Het heeft soms iets in de trand van ‘The never ending story’ want er is heel veel herhaling en onduidelijkheid.

Eerst en vooral is het belangrijk te vermelden dat dit boek super vlot leest. Dat is zeker een punt om te vermelden, maar helaas ben ik er niet echt door in de kerstsfeer gekomen. Het is aan de andere kant leuk om eens andere locaties te ontdekken en misschien te gaan bezoeken, maar de echte sfeer van de Duitse wereldberoemde kerstmarkten blijft hier een beetje uit. 

Weerom een leuk verhaal, doospekt met heel veel boekennieuws en dat is natuurlijk voor mij een dikke plus. Ik vond het vooral heel fel opvallen dat er veel minder drukfouten en spraakkundige errors inzaten dan in het eerste boek. Soms valt de herhaling een beetje te veel op, zoals in 3 pagina's dat elke vrouw een hoge knot draagt ! ik denk dat dat inhoudelijk toch even kan aangepast worden. Ook het verhaal van de koffiemachine, die me een leuke link tussen Kieran en Mercy lijkt, kan beter benut worden. Het verhaal is volledig losstaand te lezen, dus je moet niet de volledige serie lezen om te kunnen volgen. In deze tijd van overvloed aan series is dit zeker een vet pluspunt.Als je de twee verhalen na elkaar leest, mis je wel een beetje het vervolgverhaal van haar eigen schrijfperikelen. Als ik de tijdlijn duidelijk heb, is haar boek in deel 1 drie kwart af en toch staat ze in boek twee zeker zover niet. Als het hier om een nieuw boek draait, vind ik ook dit gegeven niet duidelijk verwerkt. En ook het verhaal rond de huisjes, waarbij Kieran normaal ook zou verhuizen naar dezelfde wijk, is een beetje een verkoren gegeven. Misschien krijg ik meer antwoorden hierop in deel drie.Het onderzoek naar de moorden i in dit verhaal wel veel boeiender en onderbouwd dan in deel 1. Dus samengevat vond ik dit boek toch serieus sterker dan deel 1. We zijn op goede weg.

Dit boek vond ik vooral zeer ontspannend en fijn om iets anders te lezen. Eigenlijk worden hierin alle stereotypen ontkracht.

Het verhaal op zich vind ik leuk gevonden, de personages zijn redelijk origineel, maar aan het geheel ontbreekt iets voor mij. Het plot vervalt vaak in dezelfde situaties, waardoor het niet helemaal op gang lijkt te komen. Van het hoofdpersonage kan ik mij moeilijk een beeld vormen, ook al probeer ik dat steeds te doen. De ene keer komt ze detective over, daarna als onbehouwen moeial, maar ze laat door het hele boek een sfeer van achterdocht achter en niet persé van integratie, zoals ze toch probeert over te komen. Het is daarom een moeilijk te peilen iemand en dat maakt dat er een sfeer van "ik weet het zo niet" blijft hangen over dit verhaal. Bovendien zijn de taalfouten, drukfouten het boeltje dat de zinsbouw moet voorstellen niet altijd aangenaam. Ik zou veel uitgeverijen aanraden daar wat meer na te kijken bij een vertaling.

Vrijwel onmiddellijk bij het lezen van dit boek, vond ik mezelf rustiger worden. Je werd erin gezogen en de 2 verhaallijnen die erin voorkwamen omarmden me onmiddellijk. Enerzijds is het de zoektocht van de jongere generatie naar eigen doelen tegenover de overlevering van de generaties voor zich. Anderzijds is het de kracht van oude en nieuwe vriendschap die een persoonlijkheid sterker maakt.

Deze is weer zo'n vis noch vlees. Hij begint heel mooi en zacht, een hartverwarmend verhaal, met een mooie boodschap. Maar dan wordt het te langdradig. Dan blijft alles een beetje doorkabbelen, om uiteindelijk de laatste 100 pagina's weer een beetje verhaal te geven. Een echt kerstboek vind ik dit ook niet. Ik onthoud vooral het feit dat je je dromen nooit volledig moet wegstoppen, maar steeds proberen na te jagen. En vooral dat boeken belangrijk zijn en blijven en elke vorm van leesgelegenheid moet benut worden. Niet slecht om een nieuw jaar mee te beginnen.

Weer eentje om snel te vergeten. Zo jammer dat ook dit hipe boek er eentje is dat totaal niet boeiend is volgens mij. De zoveelste marketing-event manager die ontslagen wordt omdat haar vriendje haar bedroog en met haar ideeën ging lopen. Ze keert terug naar haar roots en alles valt in de plooi. Nee  het hoeft niet. Ik kon mijn aandacht niet bijhouden met meer dan 4 pagina's en ben uiteindelijk aan 130 gestopt. Ik ben zeker geen opgever, maar dit was hem niet. De flap sprak met toch aan met zijn prachtige kleuren, echt uitnodigend, maar niet voor mij. Zo jammer. Ik denk dat het herfstgebeuren, de kleuren en de kaneelkoeken nu wel hun uitwerking hebben gehad op iedereen, en het is echt niet dat ik seizoens gebonden lees, maar uitmelken kan maar tot op bepaalde hoogte. Niet dus. Op naar een vervolg van een bekende schrijfster, om mij beter te voelen naar het eind van 2025 toe.

Wat een zalig boek ! Ik ben erin gedoken en voor ik het wist zat ik al 100 pagina's verder. Het is supervlot geschreven, grappig, maar zet op sommige momenten ook aan tot nadenken over bepaalde onderwerpen in het leven. Natuurlijk is kerst daarvoor een ideale gelegenheid, maar het verhaal komt zo warm en herkenbaar over, dat je gewoon wil verder lezen. Bovendien is het zeer afwisselend, geen overvloed aan personages en de karaktertrekken zijn zeer goed beschreven. Zoals bij een gewoon feelgood verhaal komt de kloof van rijk en arm wel naar voren, maar ik vind het subtiel als element, waardoor de personages niet klef of stereotyp worden neergezet. Algemeen samengevat maakt het een heel fijne indruk, dus boek een van deze schrijfster wordt bijgeschreven op mijn tbr en ik kijk al uit naar volgende kerst.

Dit is een heel fijn tussendoortje tijdens de kerstperiode. Het is geschreven door verschillende feelgood schrijfsters, maar daar valt in het geheel totaal niets van op. Het is een vloeiend grappig en chaotisch verhaal met veel actie en soms wel herkenbare situaties. Je moet natuurlijk rekening houden met het feit dat het een kort verhaal is, dus alles moet in sneltempo verlopen, maar uiteindelijk valt dat niet echt op en is er genoeg spanning opgebouwd, alsook afwisseling in de verschillende acties. Het aantal personages dat een beetje in de verf wordt gezet is gelukkig ook beperkt gebleven. Ik zou dus samenvatten dat het een welgekome afwisseling is in deze sfeervolle tijden.

Ik had hier zoveel meer van verwacht ! Maar het geheel is onsamenhangend, absoluut niet duidelijk en je kan onmogelijk oplossingen combineren om tot een ontmaskering te komen. Bovendien kwamen er veel veel veel te veel personages in voor, dat je op pagina 60 al helemaal niet meer weet wat er nu eigenlijk de bedoeling was en wat er gaande was, dus nee, not my cup of thee.

Een heel fijn kerstverhaal, voor sommigen waarschijnlijk wat melig, maar in deze harde tijden van onbegrip tegenover elkaar vind ik dit een zeer aangename afwisseling. Het geeft een idee over de goedheid die in elk mens zou moeten schuilen en dan is kerst natuurlijk de uitgelezen mogelijkheid om dat nog eens op ons bordje te droppen.

Goh, hier is veel over te vertellen, maar of het allemaal positief is is een ander verhaal. Het plot op zich heeft naar mijn mening niks met kerst te maken en qua titel vind ik het ook niet echt matchen. Is het een sprookje ? Het heeft soms iets in de trand van ‘The never ending story’ want er is heel veel herhaling en onduidelijkheid.

Eerst en vooral is het belangrijk te vermelden dat dit boek super vlot leest. Dat is zeker een punt om te vermelden, maar helaas ben ik er niet echt door in de kerstsfeer gekomen. Het is aan de andere kant leuk om eens andere locaties te ontdekken en misschien te gaan bezoeken, maar de echte sfeer van de Duitse wereldberoemde kerstmarkten blijft hier een beetje uit. 

Weerom een leuk verhaal, doospekt met heel veel boekennieuws en dat is natuurlijk voor mij een dikke plus. Ik vond het vooral heel fel opvallen dat er veel minder drukfouten en spraakkundige errors inzaten dan in het eerste boek. Soms valt de herhaling een beetje te veel op, zoals in 3 pagina's dat elke vrouw een hoge knot draagt ! ik denk dat dat inhoudelijk toch even kan aangepast worden. Ook het verhaal van de koffiemachine, die me een leuke link tussen Kieran en Mercy lijkt, kan beter benut worden. Het verhaal is volledig losstaand te lezen, dus je moet niet de volledige serie lezen om te kunnen volgen. In deze tijd van overvloed aan series is dit zeker een vet pluspunt.Als je de twee verhalen na elkaar leest, mis je wel een beetje het vervolgverhaal van haar eigen schrijfperikelen. Als ik de tijdlijn duidelijk heb, is haar boek in deel 1 drie kwart af en toch staat ze in boek twee zeker zover niet. Als het hier om een nieuw boek draait, vind ik ook dit gegeven niet duidelijk verwerkt. En ook het verhaal rond de huisjes, waarbij Kieran normaal ook zou verhuizen naar dezelfde wijk, is een beetje een verkoren gegeven. Misschien krijg ik meer antwoorden hierop in deel drie.Het onderzoek naar de moorden i in dit verhaal wel veel boeiender en onderbouwd dan in deel 1. Dus samengevat vond ik dit boek toch serieus sterker dan deel 1. We zijn op goede weg.

Dit boek vond ik vooral zeer ontspannend en fijn om iets anders te lezen. Eigenlijk worden hierin alle stereotypen ontkracht.

Het verhaal op zich vind ik leuk gevonden, de personages zijn redelijk origineel, maar aan het geheel ontbreekt iets voor mij. Het plot vervalt vaak in dezelfde situaties, waardoor het niet helemaal op gang lijkt te komen. Van het hoofdpersonage kan ik mij moeilijk een beeld vormen, ook al probeer ik dat steeds te doen. De ene keer komt ze detective over, daarna als onbehouwen moeial, maar ze laat door het hele boek een sfeer van achterdocht achter en niet persé van integratie, zoals ze toch probeert over te komen. Het is daarom een moeilijk te peilen iemand en dat maakt dat er een sfeer van "ik weet het zo niet" blijft hangen over dit verhaal. Bovendien zijn de taalfouten, drukfouten het boeltje dat de zinsbouw moet voorstellen niet altijd aangenaam. Ik zou veel uitgeverijen aanraden daar wat meer na te kijken bij een vertaling.

Vrijwel onmiddellijk bij het lezen van dit boek, vond ik mezelf rustiger worden. Je werd erin gezogen en de 2 verhaallijnen die erin voorkwamen omarmden me onmiddellijk. Enerzijds is het de zoektocht van de jongere generatie naar eigen doelen tegenover de overlevering van de generaties voor zich. Anderzijds is het de kracht van oude en nieuwe vriendschap die een persoonlijkheid sterker maakt.

Deze is weer zo'n vis noch vlees. Hij begint heel mooi en zacht, een hartverwarmend verhaal, met een mooie boodschap. Maar dan wordt het te langdradig. Dan blijft alles een beetje doorkabbelen, om uiteindelijk de laatste 100 pagina's weer een beetje verhaal te geven. Een echt kerstboek vind ik dit ook niet. Ik onthoud vooral het feit dat je je dromen nooit volledig moet wegstoppen, maar steeds proberen na te jagen. En vooral dat boeken belangrijk zijn en blijven en elke vorm van leesgelegenheid moet benut worden. Niet slecht om een nieuw jaar mee te beginnen.

Weer eentje om snel te vergeten. Zo jammer dat ook dit hipe boek er eentje is dat totaal niet boeiend is volgens mij. De zoveelste marketing-event manager die ontslagen wordt omdat haar vriendje haar bedroog en met haar ideeën ging lopen. Ze keert terug naar haar roots en alles valt in de plooi. Nee  het hoeft niet. Ik kon mijn aandacht niet bijhouden met meer dan 4 pagina's en ben uiteindelijk aan 130 gestopt. Ik ben zeker geen opgever, maar dit was hem niet. De flap sprak met toch aan met zijn prachtige kleuren, echt uitnodigend, maar niet voor mij. Zo jammer. Ik denk dat het herfstgebeuren, de kleuren en de kaneelkoeken nu wel hun uitwerking hebben gehad op iedereen, en het is echt niet dat ik seizoens gebonden lees, maar uitmelken kan maar tot op bepaalde hoogte. Niet dus. Op naar een vervolg van een bekende schrijfster, om mij beter te voelen naar het eind van 2025 toe.

Wat een zalig boek ! Ik ben erin gedoken en voor ik het wist zat ik al 100 pagina's verder. Het is supervlot geschreven, grappig, maar zet op sommige momenten ook aan tot nadenken over bepaalde onderwerpen in het leven. Natuurlijk is kerst daarvoor een ideale gelegenheid, maar het verhaal komt zo warm en herkenbaar over, dat je gewoon wil verder lezen. Bovendien is het zeer afwisselend, geen overvloed aan personages en de karaktertrekken zijn zeer goed beschreven. Zoals bij een gewoon feelgood verhaal komt de kloof van rijk en arm wel naar voren, maar ik vind het subtiel als element, waardoor de personages niet klef of stereotyp worden neergezet. Algemeen samengevat maakt het een heel fijne indruk, dus boek een van deze schrijfster wordt bijgeschreven op mijn tbr en ik kijk al uit naar volgende kerst.

Dit is een heel fijn tussendoortje tijdens de kerstperiode. Het is geschreven door verschillende feelgood schrijfsters, maar daar valt in het geheel totaal niets van op. Het is een vloeiend grappig en chaotisch verhaal met veel actie en soms wel herkenbare situaties. Je moet natuurlijk rekening houden met het feit dat het een kort verhaal is, dus alles moet in sneltempo verlopen, maar uiteindelijk valt dat niet echt op en is er genoeg spanning opgebouwd, alsook afwisseling in de verschillende acties. Het aantal personages dat een beetje in de verf wordt gezet is gelukkig ook beperkt gebleven. Ik zou dus samenvatten dat het een welgekome afwisseling is in deze sfeervolle tijden.

Ik had hier zoveel meer van verwacht ! Maar het geheel is onsamenhangend, absoluut niet duidelijk en je kan onmogelijk oplossingen combineren om tot een ontmaskering te komen. Bovendien kwamen er veel veel veel te veel personages in voor, dat je op pagina 60 al helemaal niet meer weet wat er nu eigenlijk de bedoeling was en wat er gaande was, dus nee, not my cup of thee.

Een heel fijn kerstverhaal, voor sommigen waarschijnlijk wat melig, maar in deze harde tijden van onbegrip tegenover elkaar vind ik dit een zeer aangename afwisseling. Het geeft een idee over de goedheid die in elk mens zou moeten schuilen en dan is kerst natuurlijk de uitgelezen mogelijkheid om dat nog eens op ons bordje te droppen.

Goh, hier is veel over te vertellen, maar of het allemaal positief is is een ander verhaal. Het plot op zich heeft naar mijn mening niks met kerst te maken en qua titel vind ik het ook niet echt matchen. Is het een sprookje ? Het heeft soms iets in de trand van ‘The never ending story’ want er is heel veel herhaling en onduidelijkheid.

Eerst en vooral is het belangrijk te vermelden dat dit boek super vlot leest. Dat is zeker een punt om te vermelden, maar helaas ben ik er niet echt door in de kerstsfeer gekomen. Het is aan de andere kant leuk om eens andere locaties te ontdekken en misschien te gaan bezoeken, maar de echte sfeer van de Duitse wereldberoemde kerstmarkten blijft hier een beetje uit.