Je kan niet echt verwachten dat dit hoogstaande literatuur is, maar het is enorm grappig en entertaining. Je krijgt hier een beetje een James Bond gevoel bij. Naarmate je in het verhaal vordert, komt er wel een gevoel van teveel herhaling de kop op steken. Bepaalde pistes blijven naar mijn gevoel een beetje te vaag, maar verder is het een mooie beschrijving en een zeer amusant verhaal.Bovendien is de verwijzing naar de andere serie van Pierre Martin, "Madame le commissaire" een heel goed gevonden reclame offensief.Dus ik vond dit zeker origineel, want hoewel je na het lezen van de eerste roman denkt dat dit een herhaling gaat zijn, zijn de kleine details subliem om er een andere wending aan te geven.Geslaagd als vakantie roman !

Ik ben er nu wel klaar mee, met deze mysteries die een voor een toch wat saaier beginnen worden. Hoewel ik zeker niet kan zeggen dat de dader al van vooraf bekend is, heb ik toch de indruk dat dit boek een derde korter kon worden geschreven, omdat het vol herhaling staat die zo opvalt dat het stoort. Er zijn zo kleine toetsjes die mij ook in de eerste 2 delen opvielen, zoals de knot op het hoofd van bepaalde vrouwelijke personages. Blijkbaar is dit het enige kapsel dat de schrijfster kan beschrijven, want zowel in de vorige 2 delen kwam dit heel vaak aan bod en hier zelfs op pagina 7 en 8 vlak na mekaar. Voor de vertaalster heb ik ook een opmerking dat je toch de tijden in je verschillende zinnen moet respecteren want als je schrijft "en toen sleept hij" ... dat begrijp ik echt niet.Alles bij elkaar een tegenvaller, maar aan de andere kant zou dit wat beter bewerkt zijn, kon het verhaal er best wel door.

Het is zeer mooi om te lezen hoe fictieve en echte historische figuren verweven worden in een prachtig boek. Ik moet toegeven dat ik er ook echt uit geleerd heb en het boek heel mooi geschreven is. Net als de andere historische verhalen van Marie Lacrosse, boeit deze kanjer vanaf het begin. Bovendien speelt het zich af op een plek die in de huidige tijd ook voor mij een zeer speciale betekenis heeft. Ik werd namelijk ten huwelijk gevraagd op Montmarte . Idyllisch is dus zeker een understatement dat je mee moet nemen als je de moed kan opbrengen meer dan 400 pagina’s heerlijk lezen tegemoet te gaan.

Dankzij World of Romance en Uitgeverij Harper Collins mocht ik dit boek gratis ontvangen en lezen. 

Uiteindelijk was dit een enorm meeslepend boek, maar zooooo traag op gang komend ! Ik kon door de vele en extra uitvoerige beschrijvingen en zinnen, in het begin niet tot de essentie van het verhaal komen. Een keer op weg in het verleden is dit echt een plakker. Wie houdt van historisch en een beetje afstand kan nemen van het klassieke zal dit boek zeker waarderen. Waarheid en fictie doen er dan uiteindelijk niet meer toe. Je moet wel durven open staan voor het bovennatuurlijke. Laat los of je erin gelooft of niet, maar laat je gewoon meeslepen door het verhaal op zich en begraaf je in het verleden.Heel fijn boek dat aanspoort de vervolgverhalen te lezen.

Het verhaal is mooi, maar mist volgens mij wat actie en spanning. Ik bleef een beetje op mijn honger zitten. Je moet echt over naar het tweede boek denk ik om dit verhaal een mooi vervolg te geven. Op zich vond ik ook het aantal personages net teveel om goed te blijven volgen wie wie is. Ik denk dat een verfilming hier een beter beeld van kan geven, maar voor mij was het geheel een beetje een tegenvaller omwille van gebrek aan spanning. Je voelt dat er meer in kan zitten, maar het komt er nu nog niet uit. Wie weet in deel 2 van de serie

Het heeft wat meer tijd gevraagd dan normaal, ik zat/zit wat in een leesdip en daar heeft mijn gezondheid ook wat mee te maken.

Zoals altijd neemt Gillian je mee in een rollercoaster van emoties. Je voelt als het ware de rauwheid, de rouw en hardheid van elk personage op zich. Je kan het je zo voorstellen alsof je zelf die emoties meemaakt. De struggle neemt echt veel tijd in, war logisch is in het verhaal, maar soms lijkt het geheel daardoor wat te lang uitgesponnen.

Door deze schrijfster leer je natuurlijk wel een andere stad kennen en ik moet toegeven dat ik zin krijg om ook Duitse steden te gaan bezoeken. Je krijgt het gevoel van nostalgie al onmiddellijk over je heen en zou het liefst alle kleine winkeltjes zelf gaan ontdekken. Het verhaal is eenvoudig, maar geeft je zeker een warm en voldaan gevoel, mijmering over nostalgische ambachten, maar helaas op zich zeer ver van de werkelijkheid. Toch stoort dit totaal niet.

Ik vind het helemaal niet erg om in de lente een boek over kerst te lezen, trouwens op Curaçao is het toch ook warm met kerst. Op zich is het zeker geen slecht verhaal, alleen op veel vlakken zo snel afgehaspeld, dat je je afvraagt wat je onderweg eigenlijk gemist hebt.Ik heb de indruk dat het verhaal niet helemaal af is, of toch zeker te weinig uitgewerkt om echt goed te zijn.Ook de jaarsprongen die er gemaakt worden komen een beetje stuntelig over.Maar wat me vooral tegen de borst stuit, is dat het Nederlands zelfs niet juist wordt gebruikt. En dan nog aan het begin van het verhaal, waardoor mijn sceptisch de bovenhand haalt.Gegapen !!! Echt ? Waarom laten jullie je boeken niet nalezen op zulke dingen vraag ik mij dan af ....

Eigenlijk kan je hier niet zoveel op aanmerken. Het zoveelste makkelijk te voorspellen verhaal dat een beetje raar tot eind komt, leuke setting en personages mooi weergegeven. Jammer dat er zoveel herhaling van hetzelfde nodig is om tot een eind te komen . Bovendien is het WEER zo dat er zoveel taalfouten inzitten. Het is zo erg geworden dat ik de pagina's en fouten in mijn app bijhoud, zodat uitgeverijen 3 keer nadenken alvorens ze publiceren, want deze manier van werken stoot zo tegen de borst dat negatieve recensies en afhaken midden in een boek uiteindelijk zeker niet ten goede komen.

Bij dit boek heb ik er toch wat langer over gedaan. Ik moest waarschijnlijk de inhoud toch even tot me door latend ringen, want het stopt duidelijk niet bij WO II voor veel joden, en helaas worden we vandaag maar veel tee vaak met die waarheid geconfronteerd. Het boek is zeer goed opgebouwd, hoewel de verhaallijn in de tijd na de oorlog in Wenen soms wat repetitief overkomt. Ik wil daarmee zeker niet zeggen dat het niet boeiend is, maar het maakt het minder makkelijk door te komen. En het fijne is dat je denkt te weten wat het antwoord op verschillende vragen is, maar op het einde er toch heel veel veranderingen en plottwists zijn. Ik denk zeker dat het boek in deze tijd opnieuw voor veel mensen troost kan bieden, inzichten kan geven en proberen bepaalde dingen te verstaan waarvoor eigenlijk geen logische verklaring te vinden is.

Je kan niet echt verwachten dat dit hoogstaande literatuur is, maar het is enorm grappig en entertaining. Je krijgt hier een beetje een James Bond gevoel bij. Naarmate je in het verhaal vordert, komt er wel een gevoel van teveel herhaling de kop op steken. Bepaalde pistes blijven naar mijn gevoel een beetje te vaag, maar verder is het een mooie beschrijving en een zeer amusant verhaal.Bovendien is de verwijzing naar de andere serie van Pierre Martin, "Madame le commissaire" een heel goed gevonden reclame offensief.Dus ik vond dit zeker origineel, want hoewel je na het lezen van de eerste roman denkt dat dit een herhaling gaat zijn, zijn de kleine details subliem om er een andere wending aan te geven.Geslaagd als vakantie roman !

Ik ben er nu wel klaar mee, met deze mysteries die een voor een toch wat saaier beginnen worden. Hoewel ik zeker niet kan zeggen dat de dader al van vooraf bekend is, heb ik toch de indruk dat dit boek een derde korter kon worden geschreven, omdat het vol herhaling staat die zo opvalt dat het stoort. Er zijn zo kleine toetsjes die mij ook in de eerste 2 delen opvielen, zoals de knot op het hoofd van bepaalde vrouwelijke personages. Blijkbaar is dit het enige kapsel dat de schrijfster kan beschrijven, want zowel in de vorige 2 delen kwam dit heel vaak aan bod en hier zelfs op pagina 7 en 8 vlak na mekaar. Voor de vertaalster heb ik ook een opmerking dat je toch de tijden in je verschillende zinnen moet respecteren want als je schrijft "en toen sleept hij" ... dat begrijp ik echt niet.Alles bij elkaar een tegenvaller, maar aan de andere kant zou dit wat beter bewerkt zijn, kon het verhaal er best wel door.

Het is zeer mooi om te lezen hoe fictieve en echte historische figuren verweven worden in een prachtig boek. Ik moet toegeven dat ik er ook echt uit geleerd heb en het boek heel mooi geschreven is. Net als de andere historische verhalen van Marie Lacrosse, boeit deze kanjer vanaf het begin. Bovendien speelt het zich af op een plek die in de huidige tijd ook voor mij een zeer speciale betekenis heeft. Ik werd namelijk ten huwelijk gevraagd op Montmarte . Idyllisch is dus zeker een understatement dat je mee moet nemen als je de moed kan opbrengen meer dan 400 pagina’s heerlijk lezen tegemoet te gaan.

Dankzij World of Romance en Uitgeverij Harper Collins mocht ik dit boek gratis ontvangen en lezen. 

Uiteindelijk was dit een enorm meeslepend boek, maar zooooo traag op gang komend ! Ik kon door de vele en extra uitvoerige beschrijvingen en zinnen, in het begin niet tot de essentie van het verhaal komen. Een keer op weg in het verleden is dit echt een plakker. Wie houdt van historisch en een beetje afstand kan nemen van het klassieke zal dit boek zeker waarderen. Waarheid en fictie doen er dan uiteindelijk niet meer toe. Je moet wel durven open staan voor het bovennatuurlijke. Laat los of je erin gelooft of niet, maar laat je gewoon meeslepen door het verhaal op zich en begraaf je in het verleden.Heel fijn boek dat aanspoort de vervolgverhalen te lezen.

Het verhaal is mooi, maar mist volgens mij wat actie en spanning. Ik bleef een beetje op mijn honger zitten. Je moet echt over naar het tweede boek denk ik om dit verhaal een mooi vervolg te geven. Op zich vond ik ook het aantal personages net teveel om goed te blijven volgen wie wie is. Ik denk dat een verfilming hier een beter beeld van kan geven, maar voor mij was het geheel een beetje een tegenvaller omwille van gebrek aan spanning. Je voelt dat er meer in kan zitten, maar het komt er nu nog niet uit. Wie weet in deel 2 van de serie

Het heeft wat meer tijd gevraagd dan normaal, ik zat/zit wat in een leesdip en daar heeft mijn gezondheid ook wat mee te maken.

Zoals altijd neemt Gillian je mee in een rollercoaster van emoties. Je voelt als het ware de rauwheid, de rouw en hardheid van elk personage op zich. Je kan het je zo voorstellen alsof je zelf die emoties meemaakt. De struggle neemt echt veel tijd in, war logisch is in het verhaal, maar soms lijkt het geheel daardoor wat te lang uitgesponnen.

Door deze schrijfster leer je natuurlijk wel een andere stad kennen en ik moet toegeven dat ik zin krijg om ook Duitse steden te gaan bezoeken. Je krijgt het gevoel van nostalgie al onmiddellijk over je heen en zou het liefst alle kleine winkeltjes zelf gaan ontdekken. Het verhaal is eenvoudig, maar geeft je zeker een warm en voldaan gevoel, mijmering over nostalgische ambachten, maar helaas op zich zeer ver van de werkelijkheid. Toch stoort dit totaal niet.

Ik vind het helemaal niet erg om in de lente een boek over kerst te lezen, trouwens op Curaçao is het toch ook warm met kerst. Op zich is het zeker geen slecht verhaal, alleen op veel vlakken zo snel afgehaspeld, dat je je afvraagt wat je onderweg eigenlijk gemist hebt.Ik heb de indruk dat het verhaal niet helemaal af is, of toch zeker te weinig uitgewerkt om echt goed te zijn.Ook de jaarsprongen die er gemaakt worden komen een beetje stuntelig over.Maar wat me vooral tegen de borst stuit, is dat het Nederlands zelfs niet juist wordt gebruikt. En dan nog aan het begin van het verhaal, waardoor mijn sceptisch de bovenhand haalt.Gegapen !!! Echt ? Waarom laten jullie je boeken niet nalezen op zulke dingen vraag ik mij dan af ....

Eigenlijk kan je hier niet zoveel op aanmerken. Het zoveelste makkelijk te voorspellen verhaal dat een beetje raar tot eind komt, leuke setting en personages mooi weergegeven. Jammer dat er zoveel herhaling van hetzelfde nodig is om tot een eind te komen . Bovendien is het WEER zo dat er zoveel taalfouten inzitten. Het is zo erg geworden dat ik de pagina's en fouten in mijn app bijhoud, zodat uitgeverijen 3 keer nadenken alvorens ze publiceren, want deze manier van werken stoot zo tegen de borst dat negatieve recensies en afhaken midden in een boek uiteindelijk zeker niet ten goede komen.

Bij dit boek heb ik er toch wat langer over gedaan. Ik moest waarschijnlijk de inhoud toch even tot me door latend ringen, want het stopt duidelijk niet bij WO II voor veel joden, en helaas worden we vandaag maar veel tee vaak met die waarheid geconfronteerd. Het boek is zeer goed opgebouwd, hoewel de verhaallijn in de tijd na de oorlog in Wenen soms wat repetitief overkomt. Ik wil daarmee zeker niet zeggen dat het niet boeiend is, maar het maakt het minder makkelijk door te komen. En het fijne is dat je denkt te weten wat het antwoord op verschillende vragen is, maar op het einde er toch heel veel veranderingen en plottwists zijn. Ik denk zeker dat het boek in deze tijd opnieuw voor veel mensen troost kan bieden, inzichten kan geven en proberen bepaalde dingen te verstaan waarvoor eigenlijk geen logische verklaring te vinden is.

Je kan niet echt verwachten dat dit hoogstaande literatuur is, maar het is enorm grappig en entertaining. Je krijgt hier een beetje een James Bond gevoel bij. Naarmate je in het verhaal vordert, komt er wel een gevoel van teveel herhaling de kop op steken. Bepaalde pistes blijven naar mijn gevoel een beetje te vaag, maar verder is het een mooie beschrijving en een zeer amusant verhaal.Bovendien is de verwijzing naar de andere serie van Pierre Martin, "Madame le commissaire" een heel goed gevonden reclame offensief.Dus ik vond dit zeker origineel, want hoewel je na het lezen van de eerste roman denkt dat dit een herhaling gaat zijn, zijn de kleine details subliem om er een andere wending aan te geven.Geslaagd als vakantie roman !

Ik ben er nu wel klaar mee, met deze mysteries die een voor een toch wat saaier beginnen worden. Hoewel ik zeker niet kan zeggen dat de dader al van vooraf bekend is, heb ik toch de indruk dat dit boek een derde korter kon worden geschreven, omdat het vol herhaling staat die zo opvalt dat het stoort. Er zijn zo kleine toetsjes die mij ook in de eerste 2 delen opvielen, zoals de knot op het hoofd van bepaalde vrouwelijke personages. Blijkbaar is dit het enige kapsel dat de schrijfster kan beschrijven, want zowel in de vorige 2 delen kwam dit heel vaak aan bod en hier zelfs op pagina 7 en 8 vlak na mekaar. Voor de vertaalster heb ik ook een opmerking dat je toch de tijden in je verschillende zinnen moet respecteren want als je schrijft "en toen sleept hij" ... dat begrijp ik echt niet.Alles bij elkaar een tegenvaller, maar aan de andere kant zou dit wat beter bewerkt zijn, kon het verhaal er best wel door.

Het is zeer mooi om te lezen hoe fictieve en echte historische figuren verweven worden in een prachtig boek. Ik moet toegeven dat ik er ook echt uit geleerd heb en het boek heel mooi geschreven is. Net als de andere historische verhalen van Marie Lacrosse, boeit deze kanjer vanaf het begin. Bovendien speelt het zich af op een plek die in de huidige tijd ook voor mij een zeer speciale betekenis heeft. Ik werd namelijk ten huwelijk gevraagd op Montmarte . Idyllisch is dus zeker een understatement dat je mee moet nemen als je de moed kan opbrengen meer dan 400 pagina’s heerlijk lezen tegemoet te gaan.

Dankzij World of Romance en Uitgeverij Harper Collins mocht ik dit boek gratis ontvangen en lezen. 

Uiteindelijk was dit een enorm meeslepend boek, maar zooooo traag op gang komend ! Ik kon door de vele en extra uitvoerige beschrijvingen en zinnen, in het begin niet tot de essentie van het verhaal komen. Een keer op weg in het verleden is dit echt een plakker. Wie houdt van historisch en een beetje afstand kan nemen van het klassieke zal dit boek zeker waarderen. Waarheid en fictie doen er dan uiteindelijk niet meer toe. Je moet wel durven open staan voor het bovennatuurlijke. Laat los of je erin gelooft of niet, maar laat je gewoon meeslepen door het verhaal op zich en begraaf je in het verleden.Heel fijn boek dat aanspoort de vervolgverhalen te lezen.

Het verhaal is mooi, maar mist volgens mij wat actie en spanning. Ik bleef een beetje op mijn honger zitten. Je moet echt over naar het tweede boek denk ik om dit verhaal een mooi vervolg te geven. Op zich vond ik ook het aantal personages net teveel om goed te blijven volgen wie wie is. Ik denk dat een verfilming hier een beter beeld van kan geven, maar voor mij was het geheel een beetje een tegenvaller omwille van gebrek aan spanning. Je voelt dat er meer in kan zitten, maar het komt er nu nog niet uit. Wie weet in deel 2 van de serie

Het heeft wat meer tijd gevraagd dan normaal, ik zat/zit wat in een leesdip en daar heeft mijn gezondheid ook wat mee te maken.

Zoals altijd neemt Gillian je mee in een rollercoaster van emoties. Je voelt als het ware de rauwheid, de rouw en hardheid van elk personage op zich. Je kan het je zo voorstellen alsof je zelf die emoties meemaakt. De struggle neemt echt veel tijd in, war logisch is in het verhaal, maar soms lijkt het geheel daardoor wat te lang uitgesponnen.

Door deze schrijfster leer je natuurlijk wel een andere stad kennen en ik moet toegeven dat ik zin krijg om ook Duitse steden te gaan bezoeken. Je krijgt het gevoel van nostalgie al onmiddellijk over je heen en zou het liefst alle kleine winkeltjes zelf gaan ontdekken. Het verhaal is eenvoudig, maar geeft je zeker een warm en voldaan gevoel, mijmering over nostalgische ambachten, maar helaas op zich zeer ver van de werkelijkheid. Toch stoort dit totaal niet.

Ik vind het helemaal niet erg om in de lente een boek over kerst te lezen, trouwens op Curaçao is het toch ook warm met kerst. Op zich is het zeker geen slecht verhaal, alleen op veel vlakken zo snel afgehaspeld, dat je je afvraagt wat je onderweg eigenlijk gemist hebt.Ik heb de indruk dat het verhaal niet helemaal af is, of toch zeker te weinig uitgewerkt om echt goed te zijn.Ook de jaarsprongen die er gemaakt worden komen een beetje stuntelig over.Maar wat me vooral tegen de borst stuit, is dat het Nederlands zelfs niet juist wordt gebruikt. En dan nog aan het begin van het verhaal, waardoor mijn sceptisch de bovenhand haalt.Gegapen !!! Echt ? Waarom laten jullie je boeken niet nalezen op zulke dingen vraag ik mij dan af ....

Eigenlijk kan je hier niet zoveel op aanmerken. Het zoveelste makkelijk te voorspellen verhaal dat een beetje raar tot eind komt, leuke setting en personages mooi weergegeven. Jammer dat er zoveel herhaling van hetzelfde nodig is om tot een eind te komen . Bovendien is het WEER zo dat er zoveel taalfouten inzitten. Het is zo erg geworden dat ik de pagina's en fouten in mijn app bijhoud, zodat uitgeverijen 3 keer nadenken alvorens ze publiceren, want deze manier van werken stoot zo tegen de borst dat negatieve recensies en afhaken midden in een boek uiteindelijk zeker niet ten goede komen.

Bij dit boek heb ik er toch wat langer over gedaan. Ik moest waarschijnlijk de inhoud toch even tot me door latend ringen, want het stopt duidelijk niet bij WO II voor veel joden, en helaas worden we vandaag maar veel tee vaak met die waarheid geconfronteerd. Het boek is zeer goed opgebouwd, hoewel de verhaallijn in de tijd na de oorlog in Wenen soms wat repetitief overkomt. Ik wil daarmee zeker niet zeggen dat het niet boeiend is, maar het maakt het minder makkelijk door te komen. En het fijne is dat je denkt te weten wat het antwoord op verschillende vragen is, maar op het einde er toch heel veel veranderingen en plottwists zijn. Ik denk zeker dat het boek in deze tijd opnieuw voor veel mensen troost kan bieden, inzichten kan geven en proberen bepaalde dingen te verstaan waarvoor eigenlijk geen logische verklaring te vinden is.