Dit was echt een mooi liefdesverhaal zonder al te veel franjes, maar met meer realiteit en gevoel dan de meeste boeken in zijn soort. In dit verhaal kom je problemen tegen die alledaags zijn, maar de gemeenschap van mensen waarover wordt geschreven, is herkenbaar. Je wordt in een mentaliteit teruggezonden in de tijd, mensen in Lake Paradise leven nog in een gezellige sfeer samen, in een gemeenschap zoals wij ze kenden 40-50 jaar geleden en dat is fijn. Het is herkenbaar en melancholisch tegelijk, want ik zou heel graag naar die tijd terugkeren, waarin mensen op zich nog belangrijk zijn en de technologie geen loopje heeft genomen met de inwoners, zodat die zichzelf nog niet hebben ingehaald.Het eerste deel vond ik iets minder, maar dit boek heeft mij wel kunnen bekoren. Bovendien is het altijd fijn om de boeken uit een serie ook apart te kunnen lezen. Dus wat mij betreft een aanrader.

Op zich sprak het onderwerp mij onmiddellijk aan, omdat de vragen die al bijna 100 jaar bestaan omtrent dit onderwerp, mij als royalty watcher toch zeker nieuwsgierig maakten.Gaandeweg bleek wel dat je toch een zekere politieke basis nodig hebt om de achterliggende problematiek te kunnen vatten.Nog steeds was ik mee, maar gaandeweg komen er zoveel personages bij en begon het zo zwaar op de hand te liggen, dat ik blij was dat het uit was.Alles draait veel meer om de politiek dan om het figuur en voor mij persoonlijk was dat jammer.Wel is het zo dat, ondanks dat het zwaar lag, ik geboeid en nieuwsgierig bleef verder lezen.De dood van de koning zal altijd een delicaat onderwerp blijven, voor of na het boek, ons vorstenhuis draagt zijn geschiedenis mee.

De verhaallijn is even saai als het keven in de adelijke kringen miet geweest zijn, waarin het boek zich afspeelt. Totaal geen spanning, flauw verder borrelen en steeds de vraag stellen of er nu eindelijk iets gaat gebeurenIk heb dus letterlijk de laatste 40 bladzijden gelezen nadat ik pag 148 niet meer ver wou. Ik ben blij dat ik alles weet, maar de vervolgverhalen zijn niet aan mij besteed. Ik volg de serie Bridgerton op Netflix en vind deze wel goed, maar dit tipt nog niet eens aan een slechte parodie. Flauw, niet grappig en idiote verhaallijn. Niks voor mij dus.

Het geheel doet zijn tijd alle eer aan. Waar het verhaal zich afspeelt eind 19e eeuw en rechten voor vrouwen vrijwel onbestaand waren en de etikette alles verstijfde, zo hanteert deze schrijfster ook een stijl die stijf en afstandelijk overkomt.

De reis die Julie Caplin maakt, maakt me steeds nieuwsgierig, maar zoals altijd vind ik niets over het land zelf terug in dit boek. Dat maakt nu niet zoveel uit om het te beoordelen, doch ook hier ontbreekt weer heel wat voor mij. Het verhaal sleept zich eigenlijk wat voort, de conflicten die je zou verwachten tussen moeder en dochter blijven uit, er is veel herhaling, zonder echt spanning en de ommezwaai die zorgt voor de bloei van de liefde is heel onrealistisch. Weer eentje van de mindere in de serie vind ik.Aan de andere kant kan ik het wel appreciëren dat er personages worden gebruikt uit de vorige verhalen, maar dat maakt het aan de andere kant wel weer een dubbeltje op zijn kant, want dat betekent dat je de serie echt moet lezen. En dus kan ik enkel zeggen dat dit weer een van de mindere in de serie is.

Wat een fijn boek om te lezen. Niet alleen mensen die dol zijn op Parijs of Frankrijk, maar iedereen die nog gelooft in de goedheid van de mens, zou dit boek moeten lezen. Ik werd er in elk geval heel warm van vanbinnen. De beschrijvingen en herkenbare geschiedkundige weetjes vormen een heel mooi geheel met de zoektocht die het hoofdpersonage onderneemt, vooral naar zichzelf. Ik ben van mening dat dat tegenwoordig een prangende vraag is bij heel veel jongeren en minder jongere en dit boek zorgt ervoor dat je dit proces niet steeds te ingewikkeld moet maken. Het geheimzinnige en magische deel is dan weer gewoon een spanningseffect dat zeker niet de bovenhand krijgt.

Je kan niet echt verwachten dat dit hoogstaande literatuur is, maar het is enorm grappig en entertaining. Je krijgt hier een beetje een James Bond gevoel bij. Naarmate je in het verhaal vordert, komt er wel een gevoel van teveel herhaling de kop op steken. Bepaalde pistes blijven naar mijn gevoel een beetje te vaag, maar verder is het een mooie beschrijving en een zeer amusant verhaal.Bovendien is de verwijzing naar de andere serie van Pierre Martin, "Madame le commissaire" een heel goed gevonden reclame offensief.Dus ik vond dit zeker origineel, want hoewel je na het lezen van de eerste roman denkt dat dit een herhaling gaat zijn, zijn de kleine details subliem om er een andere wending aan te geven.Geslaagd als vakantie roman !

Ik ben er nu wel klaar mee, met deze mysteries die een voor een toch wat saaier beginnen worden. Hoewel ik zeker niet kan zeggen dat de dader al van vooraf bekend is, heb ik toch de indruk dat dit boek een derde korter kon worden geschreven, omdat het vol herhaling staat die zo opvalt dat het stoort. Er zijn zo kleine toetsjes die mij ook in de eerste 2 delen opvielen, zoals de knot op het hoofd van bepaalde vrouwelijke personages. Blijkbaar is dit het enige kapsel dat de schrijfster kan beschrijven, want zowel in de vorige 2 delen kwam dit heel vaak aan bod en hier zelfs op pagina 7 en 8 vlak na mekaar. Voor de vertaalster heb ik ook een opmerking dat je toch de tijden in je verschillende zinnen moet respecteren want als je schrijft "en toen sleept hij" ... dat begrijp ik echt niet.Alles bij elkaar een tegenvaller, maar aan de andere kant zou dit wat beter bewerkt zijn, kon het verhaal er best wel door.

Het is zeer mooi om te lezen hoe fictieve en echte historische figuren verweven worden in een prachtig boek. Ik moet toegeven dat ik er ook echt uit geleerd heb en het boek heel mooi geschreven is. Net als de andere historische verhalen van Marie Lacrosse, boeit deze kanjer vanaf het begin. Bovendien speelt het zich af op een plek die in de huidige tijd ook voor mij een zeer speciale betekenis heeft. Ik werd namelijk ten huwelijk gevraagd op Montmarte . Idyllisch is dus zeker een understatement dat je mee moet nemen als je de moed kan opbrengen meer dan 400 pagina’s heerlijk lezen tegemoet te gaan.

Dankzij World of Romance en Uitgeverij Harper Collins mocht ik dit boek gratis ontvangen en lezen. 

Uiteindelijk was dit een enorm meeslepend boek, maar zooooo traag op gang komend ! Ik kon door de vele en extra uitvoerige beschrijvingen en zinnen, in het begin niet tot de essentie van het verhaal komen. Een keer op weg in het verleden is dit echt een plakker. Wie houdt van historisch en een beetje afstand kan nemen van het klassieke zal dit boek zeker waarderen. Waarheid en fictie doen er dan uiteindelijk niet meer toe. Je moet wel durven open staan voor het bovennatuurlijke. Laat los of je erin gelooft of niet, maar laat je gewoon meeslepen door het verhaal op zich en begraaf je in het verleden.Heel fijn boek dat aanspoort de vervolgverhalen te lezen.

Het verhaal is mooi, maar mist volgens mij wat actie en spanning. Ik bleef een beetje op mijn honger zitten. Je moet echt over naar het tweede boek denk ik om dit verhaal een mooi vervolg te geven. Op zich vond ik ook het aantal personages net teveel om goed te blijven volgen wie wie is. Ik denk dat een verfilming hier een beter beeld van kan geven, maar voor mij was het geheel een beetje een tegenvaller omwille van gebrek aan spanning. Je voelt dat er meer in kan zitten, maar het komt er nu nog niet uit. Wie weet in deel 2 van de serie

Dit was echt een mooi liefdesverhaal zonder al te veel franjes, maar met meer realiteit en gevoel dan de meeste boeken in zijn soort. In dit verhaal kom je problemen tegen die alledaags zijn, maar de gemeenschap van mensen waarover wordt geschreven, is herkenbaar. Je wordt in een mentaliteit teruggezonden in de tijd, mensen in Lake Paradise leven nog in een gezellige sfeer samen, in een gemeenschap zoals wij ze kenden 40-50 jaar geleden en dat is fijn. Het is herkenbaar en melancholisch tegelijk, want ik zou heel graag naar die tijd terugkeren, waarin mensen op zich nog belangrijk zijn en de technologie geen loopje heeft genomen met de inwoners, zodat die zichzelf nog niet hebben ingehaald.Het eerste deel vond ik iets minder, maar dit boek heeft mij wel kunnen bekoren. Bovendien is het altijd fijn om de boeken uit een serie ook apart te kunnen lezen. Dus wat mij betreft een aanrader.

Op zich sprak het onderwerp mij onmiddellijk aan, omdat de vragen die al bijna 100 jaar bestaan omtrent dit onderwerp, mij als royalty watcher toch zeker nieuwsgierig maakten.Gaandeweg bleek wel dat je toch een zekere politieke basis nodig hebt om de achterliggende problematiek te kunnen vatten.Nog steeds was ik mee, maar gaandeweg komen er zoveel personages bij en begon het zo zwaar op de hand te liggen, dat ik blij was dat het uit was.Alles draait veel meer om de politiek dan om het figuur en voor mij persoonlijk was dat jammer.Wel is het zo dat, ondanks dat het zwaar lag, ik geboeid en nieuwsgierig bleef verder lezen.De dood van de koning zal altijd een delicaat onderwerp blijven, voor of na het boek, ons vorstenhuis draagt zijn geschiedenis mee.

De verhaallijn is even saai als het keven in de adelijke kringen miet geweest zijn, waarin het boek zich afspeelt. Totaal geen spanning, flauw verder borrelen en steeds de vraag stellen of er nu eindelijk iets gaat gebeurenIk heb dus letterlijk de laatste 40 bladzijden gelezen nadat ik pag 148 niet meer ver wou. Ik ben blij dat ik alles weet, maar de vervolgverhalen zijn niet aan mij besteed. Ik volg de serie Bridgerton op Netflix en vind deze wel goed, maar dit tipt nog niet eens aan een slechte parodie. Flauw, niet grappig en idiote verhaallijn. Niks voor mij dus.

Het geheel doet zijn tijd alle eer aan. Waar het verhaal zich afspeelt eind 19e eeuw en rechten voor vrouwen vrijwel onbestaand waren en de etikette alles verstijfde, zo hanteert deze schrijfster ook een stijl die stijf en afstandelijk overkomt.

De reis die Julie Caplin maakt, maakt me steeds nieuwsgierig, maar zoals altijd vind ik niets over het land zelf terug in dit boek. Dat maakt nu niet zoveel uit om het te beoordelen, doch ook hier ontbreekt weer heel wat voor mij. Het verhaal sleept zich eigenlijk wat voort, de conflicten die je zou verwachten tussen moeder en dochter blijven uit, er is veel herhaling, zonder echt spanning en de ommezwaai die zorgt voor de bloei van de liefde is heel onrealistisch. Weer eentje van de mindere in de serie vind ik.Aan de andere kant kan ik het wel appreciëren dat er personages worden gebruikt uit de vorige verhalen, maar dat maakt het aan de andere kant wel weer een dubbeltje op zijn kant, want dat betekent dat je de serie echt moet lezen. En dus kan ik enkel zeggen dat dit weer een van de mindere in de serie is.

Wat een fijn boek om te lezen. Niet alleen mensen die dol zijn op Parijs of Frankrijk, maar iedereen die nog gelooft in de goedheid van de mens, zou dit boek moeten lezen. Ik werd er in elk geval heel warm van vanbinnen. De beschrijvingen en herkenbare geschiedkundige weetjes vormen een heel mooi geheel met de zoektocht die het hoofdpersonage onderneemt, vooral naar zichzelf. Ik ben van mening dat dat tegenwoordig een prangende vraag is bij heel veel jongeren en minder jongere en dit boek zorgt ervoor dat je dit proces niet steeds te ingewikkeld moet maken. Het geheimzinnige en magische deel is dan weer gewoon een spanningseffect dat zeker niet de bovenhand krijgt.

Je kan niet echt verwachten dat dit hoogstaande literatuur is, maar het is enorm grappig en entertaining. Je krijgt hier een beetje een James Bond gevoel bij. Naarmate je in het verhaal vordert, komt er wel een gevoel van teveel herhaling de kop op steken. Bepaalde pistes blijven naar mijn gevoel een beetje te vaag, maar verder is het een mooie beschrijving en een zeer amusant verhaal.Bovendien is de verwijzing naar de andere serie van Pierre Martin, "Madame le commissaire" een heel goed gevonden reclame offensief.Dus ik vond dit zeker origineel, want hoewel je na het lezen van de eerste roman denkt dat dit een herhaling gaat zijn, zijn de kleine details subliem om er een andere wending aan te geven.Geslaagd als vakantie roman !

Ik ben er nu wel klaar mee, met deze mysteries die een voor een toch wat saaier beginnen worden. Hoewel ik zeker niet kan zeggen dat de dader al van vooraf bekend is, heb ik toch de indruk dat dit boek een derde korter kon worden geschreven, omdat het vol herhaling staat die zo opvalt dat het stoort. Er zijn zo kleine toetsjes die mij ook in de eerste 2 delen opvielen, zoals de knot op het hoofd van bepaalde vrouwelijke personages. Blijkbaar is dit het enige kapsel dat de schrijfster kan beschrijven, want zowel in de vorige 2 delen kwam dit heel vaak aan bod en hier zelfs op pagina 7 en 8 vlak na mekaar. Voor de vertaalster heb ik ook een opmerking dat je toch de tijden in je verschillende zinnen moet respecteren want als je schrijft "en toen sleept hij" ... dat begrijp ik echt niet.Alles bij elkaar een tegenvaller, maar aan de andere kant zou dit wat beter bewerkt zijn, kon het verhaal er best wel door.

Het is zeer mooi om te lezen hoe fictieve en echte historische figuren verweven worden in een prachtig boek. Ik moet toegeven dat ik er ook echt uit geleerd heb en het boek heel mooi geschreven is. Net als de andere historische verhalen van Marie Lacrosse, boeit deze kanjer vanaf het begin. Bovendien speelt het zich af op een plek die in de huidige tijd ook voor mij een zeer speciale betekenis heeft. Ik werd namelijk ten huwelijk gevraagd op Montmarte . Idyllisch is dus zeker een understatement dat je mee moet nemen als je de moed kan opbrengen meer dan 400 pagina’s heerlijk lezen tegemoet te gaan.

Dankzij World of Romance en Uitgeverij Harper Collins mocht ik dit boek gratis ontvangen en lezen. 

Uiteindelijk was dit een enorm meeslepend boek, maar zooooo traag op gang komend ! Ik kon door de vele en extra uitvoerige beschrijvingen en zinnen, in het begin niet tot de essentie van het verhaal komen. Een keer op weg in het verleden is dit echt een plakker. Wie houdt van historisch en een beetje afstand kan nemen van het klassieke zal dit boek zeker waarderen. Waarheid en fictie doen er dan uiteindelijk niet meer toe. Je moet wel durven open staan voor het bovennatuurlijke. Laat los of je erin gelooft of niet, maar laat je gewoon meeslepen door het verhaal op zich en begraaf je in het verleden.Heel fijn boek dat aanspoort de vervolgverhalen te lezen.

Het verhaal is mooi, maar mist volgens mij wat actie en spanning. Ik bleef een beetje op mijn honger zitten. Je moet echt over naar het tweede boek denk ik om dit verhaal een mooi vervolg te geven. Op zich vond ik ook het aantal personages net teveel om goed te blijven volgen wie wie is. Ik denk dat een verfilming hier een beter beeld van kan geven, maar voor mij was het geheel een beetje een tegenvaller omwille van gebrek aan spanning. Je voelt dat er meer in kan zitten, maar het komt er nu nog niet uit. Wie weet in deel 2 van de serie

Dit was echt een mooi liefdesverhaal zonder al te veel franjes, maar met meer realiteit en gevoel dan de meeste boeken in zijn soort. In dit verhaal kom je problemen tegen die alledaags zijn, maar de gemeenschap van mensen waarover wordt geschreven, is herkenbaar. Je wordt in een mentaliteit teruggezonden in de tijd, mensen in Lake Paradise leven nog in een gezellige sfeer samen, in een gemeenschap zoals wij ze kenden 40-50 jaar geleden en dat is fijn. Het is herkenbaar en melancholisch tegelijk, want ik zou heel graag naar die tijd terugkeren, waarin mensen op zich nog belangrijk zijn en de technologie geen loopje heeft genomen met de inwoners, zodat die zichzelf nog niet hebben ingehaald.Het eerste deel vond ik iets minder, maar dit boek heeft mij wel kunnen bekoren. Bovendien is het altijd fijn om de boeken uit een serie ook apart te kunnen lezen. Dus wat mij betreft een aanrader.

Op zich sprak het onderwerp mij onmiddellijk aan, omdat de vragen die al bijna 100 jaar bestaan omtrent dit onderwerp, mij als royalty watcher toch zeker nieuwsgierig maakten.Gaandeweg bleek wel dat je toch een zekere politieke basis nodig hebt om de achterliggende problematiek te kunnen vatten.Nog steeds was ik mee, maar gaandeweg komen er zoveel personages bij en begon het zo zwaar op de hand te liggen, dat ik blij was dat het uit was.Alles draait veel meer om de politiek dan om het figuur en voor mij persoonlijk was dat jammer.Wel is het zo dat, ondanks dat het zwaar lag, ik geboeid en nieuwsgierig bleef verder lezen.De dood van de koning zal altijd een delicaat onderwerp blijven, voor of na het boek, ons vorstenhuis draagt zijn geschiedenis mee.

De verhaallijn is even saai als het keven in de adelijke kringen miet geweest zijn, waarin het boek zich afspeelt. Totaal geen spanning, flauw verder borrelen en steeds de vraag stellen of er nu eindelijk iets gaat gebeurenIk heb dus letterlijk de laatste 40 bladzijden gelezen nadat ik pag 148 niet meer ver wou. Ik ben blij dat ik alles weet, maar de vervolgverhalen zijn niet aan mij besteed. Ik volg de serie Bridgerton op Netflix en vind deze wel goed, maar dit tipt nog niet eens aan een slechte parodie. Flauw, niet grappig en idiote verhaallijn. Niks voor mij dus.

Het geheel doet zijn tijd alle eer aan. Waar het verhaal zich afspeelt eind 19e eeuw en rechten voor vrouwen vrijwel onbestaand waren en de etikette alles verstijfde, zo hanteert deze schrijfster ook een stijl die stijf en afstandelijk overkomt.

De reis die Julie Caplin maakt, maakt me steeds nieuwsgierig, maar zoals altijd vind ik niets over het land zelf terug in dit boek. Dat maakt nu niet zoveel uit om het te beoordelen, doch ook hier ontbreekt weer heel wat voor mij. Het verhaal sleept zich eigenlijk wat voort, de conflicten die je zou verwachten tussen moeder en dochter blijven uit, er is veel herhaling, zonder echt spanning en de ommezwaai die zorgt voor de bloei van de liefde is heel onrealistisch. Weer eentje van de mindere in de serie vind ik.Aan de andere kant kan ik het wel appreciëren dat er personages worden gebruikt uit de vorige verhalen, maar dat maakt het aan de andere kant wel weer een dubbeltje op zijn kant, want dat betekent dat je de serie echt moet lezen. En dus kan ik enkel zeggen dat dit weer een van de mindere in de serie is.

Wat een fijn boek om te lezen. Niet alleen mensen die dol zijn op Parijs of Frankrijk, maar iedereen die nog gelooft in de goedheid van de mens, zou dit boek moeten lezen. Ik werd er in elk geval heel warm van vanbinnen. De beschrijvingen en herkenbare geschiedkundige weetjes vormen een heel mooi geheel met de zoektocht die het hoofdpersonage onderneemt, vooral naar zichzelf. Ik ben van mening dat dat tegenwoordig een prangende vraag is bij heel veel jongeren en minder jongere en dit boek zorgt ervoor dat je dit proces niet steeds te ingewikkeld moet maken. Het geheimzinnige en magische deel is dan weer gewoon een spanningseffect dat zeker niet de bovenhand krijgt.

Je kan niet echt verwachten dat dit hoogstaande literatuur is, maar het is enorm grappig en entertaining. Je krijgt hier een beetje een James Bond gevoel bij. Naarmate je in het verhaal vordert, komt er wel een gevoel van teveel herhaling de kop op steken. Bepaalde pistes blijven naar mijn gevoel een beetje te vaag, maar verder is het een mooie beschrijving en een zeer amusant verhaal.Bovendien is de verwijzing naar de andere serie van Pierre Martin, "Madame le commissaire" een heel goed gevonden reclame offensief.Dus ik vond dit zeker origineel, want hoewel je na het lezen van de eerste roman denkt dat dit een herhaling gaat zijn, zijn de kleine details subliem om er een andere wending aan te geven.Geslaagd als vakantie roman !

Ik ben er nu wel klaar mee, met deze mysteries die een voor een toch wat saaier beginnen worden. Hoewel ik zeker niet kan zeggen dat de dader al van vooraf bekend is, heb ik toch de indruk dat dit boek een derde korter kon worden geschreven, omdat het vol herhaling staat die zo opvalt dat het stoort. Er zijn zo kleine toetsjes die mij ook in de eerste 2 delen opvielen, zoals de knot op het hoofd van bepaalde vrouwelijke personages. Blijkbaar is dit het enige kapsel dat de schrijfster kan beschrijven, want zowel in de vorige 2 delen kwam dit heel vaak aan bod en hier zelfs op pagina 7 en 8 vlak na mekaar. Voor de vertaalster heb ik ook een opmerking dat je toch de tijden in je verschillende zinnen moet respecteren want als je schrijft "en toen sleept hij" ... dat begrijp ik echt niet.Alles bij elkaar een tegenvaller, maar aan de andere kant zou dit wat beter bewerkt zijn, kon het verhaal er best wel door.

Het is zeer mooi om te lezen hoe fictieve en echte historische figuren verweven worden in een prachtig boek. Ik moet toegeven dat ik er ook echt uit geleerd heb en het boek heel mooi geschreven is. Net als de andere historische verhalen van Marie Lacrosse, boeit deze kanjer vanaf het begin. Bovendien speelt het zich af op een plek die in de huidige tijd ook voor mij een zeer speciale betekenis heeft. Ik werd namelijk ten huwelijk gevraagd op Montmarte . Idyllisch is dus zeker een understatement dat je mee moet nemen als je de moed kan opbrengen meer dan 400 pagina’s heerlijk lezen tegemoet te gaan.

Dankzij World of Romance en Uitgeverij Harper Collins mocht ik dit boek gratis ontvangen en lezen. 

Uiteindelijk was dit een enorm meeslepend boek, maar zooooo traag op gang komend ! Ik kon door de vele en extra uitvoerige beschrijvingen en zinnen, in het begin niet tot de essentie van het verhaal komen. Een keer op weg in het verleden is dit echt een plakker. Wie houdt van historisch en een beetje afstand kan nemen van het klassieke zal dit boek zeker waarderen. Waarheid en fictie doen er dan uiteindelijk niet meer toe. Je moet wel durven open staan voor het bovennatuurlijke. Laat los of je erin gelooft of niet, maar laat je gewoon meeslepen door het verhaal op zich en begraaf je in het verleden.Heel fijn boek dat aanspoort de vervolgverhalen te lezen.

Het verhaal is mooi, maar mist volgens mij wat actie en spanning. Ik bleef een beetje op mijn honger zitten. Je moet echt over naar het tweede boek denk ik om dit verhaal een mooi vervolg te geven. Op zich vond ik ook het aantal personages net teveel om goed te blijven volgen wie wie is. Ik denk dat een verfilming hier een beter beeld van kan geven, maar voor mij was het geheel een beetje een tegenvaller omwille van gebrek aan spanning. Je voelt dat er meer in kan zitten, maar het komt er nu nog niet uit. Wie weet in deel 2 van de serie